Istanbul’a asik insanlar, guzel seyler yazabilirler. Ama salt Istanbul’a yazmaktansa, iclerinde Istanbul’u gorebildikleri bazi insanlara asik olurmus gibi yaparlar ve yazdiklari seyleri onlara yazarlar. Aslinda sadece, Istanbul’a asik olanlar gorebilirler galata’nin kiz kulesine olan karsiliksiz askini, aslinda sadece gercekten Istanbul’a asik olan insanlar karsi cikabilirler kiz kulesinin para babalarina satilmasina! Istanbul’a asiklar tarif edebilirler ancak o kokuyu; o rengi, o kontrasti. Ve Istanbul’dan bir kere uzak olabilenler askini anlarlar ancak!

Wax poetic’i, siyasiyabend’i de Istanbul’a asik insanlar pek severler, -Babazula da dahil- cunku bilirler ki sarkilari buram buram gunesli bir istanbul sabahi kokar.

Ama, gariptir, Istanbul’a asik insanlar alamazlar kiz kulesini, para babalari alirlar.

Su cahillere bak, dunyanin sahibi onlar!