Biliyorum, bir gün çok mutlu olacaksın.

Aşık olacaksın mesela. Sırf onun için, benim iyileşmen için yüz kere söylediğim şeyleri, bir söylemesinde bırakacaksın. Ona sarıldıkça için ısınacak, o güldükçe mutlu olacaksın. Bir şey olduğunda ilk onu arayacaksın, duvarına onun fotoğraflarını asacaksın, onun akşam dışarı çıkmasına kızacaksın, başkalarıyla konuştuğunda kıskanacaksın.

Biliyorum, seni gördükçe mutlu olacak. Sana sahip olduğu için ne kadar değerli olduğunu hissedecek. Seni kaybetmekten o kadar korkacak ki, her dediğini yapacak, seni hiç üzmemeye çalışacak, senin için tüm hayatını değiştirecek belki de. Biliyorum, nereden biliyorsun diye sorma, biliyorum işte; “evdeyim” dediğinde anlayacak dışarıda olduğunu, hiç yalan söylemiyorsun çünkü. Sana hiç kızamayacak, seni hiç bırakamayacak, çevresindeki herkes yavaş yavaş ondan sıkılacak çünkü herkese her dakika senden bahsedecek.

Sen de aynısı olacaksın, ama umurunda olmayacak o hayatında olduğu için.

Herkes gitse de, onun varlığı senin için o kadar önemli olacak ki, hiçbir şey hissetmeyeceksin. Ama herkes yanında olsa da o gitse, herkes gitmiş gibi ağlayacaksın, köpek gibi içeceksin işte.

Biliyorum, bir gün, çok mutlu olacaksın.

Ama bana cevap ver, neden,

Neden o ben değilim?

Neden hayatını değiştiren kız, o ben değilim?

Neden “herkes”ten daha değerli o kız, o ben değilim?

Neden sırf gitmemesi için adam olduğun, kendine geldiğin kız,

Neden o ben değilim?

Neden benle değil başkasıyla?

Benden olgunluk bekleme. Elbette ondan nefret edeceğim. Onu öldürmek isteyeceğim. Onu yok etmek isteyeceğim.

Onu benden uzak tut, oldu mu?

Sonra da sorumun cevabını ver;

Neden?